Het vriest. 's Nachts wel tot -7° C. We halen dan onze Archiduc binnen anders vriest dat beest dood. Tot groot jolijt van Odin. Odin is namelijk gek op Archiduc's keutels. Hij eet ze alsof het snoepjes zijn. Als hij kon zou hij ze opvreten nog voor ze zijn uitgekakt. Archiduc kan fluiten of toch iets dat daar sterk op gelijkt. Vooral wanneer hij de schuif van de koelkast, waar de groenten liggen, hoort open en dichtgaan. Hij weet dat daar wortels liggen. Wij hebben altijd wortels in huis. Soms is er geen kaas of ham meer maar wortels die zijn er altijd. En opdat hij zijn bek zou houden stop ik hem een dikke, sappige, oranje peen is zijn bak(kes). Hij begint er meteen aan te knabbelen met die lange snijtanden van hem. Regelmatig vinden we die wortel dan ergens terug in Odin's nest. Hij steelt en vreet gewoon die wortel half op. Overal liggen dan stukjes afgeknauwde wortel. Buiten die twee hebben we nog twee goudvissen. Het waren er aanvankelijk zes maar er zijn er vier dood. Ze zijn uit het aquarium gesprongen. Wanhoopsdaad denkt de dierenarts. Eerst één ,wat later nog één en daarna twee. Als dat 's nachts gebeurd is het 's morgens wel krabben. Dat slijmvlies droogt op en kleeft als lijm aan de grond. En sinds de verjaardag van mijn zoon hebben we nu ook nog vier wandelende takken. Alhoewel, veel wandelen doen die niet. Stokstijf zitten ze dan op de takken klimop. Het zijn nog allemaal nymfen. Binnenkort zijn ze adult en dan zijn ze er als de kippen bij om eieren te leggen. Voor je het weet heb je er tientallen. De vrouwtjes zorgen zelf voor hun bevruchte eitjes (parthenogenese voortplanting).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten